Unexpected

This term is super busy! I didn’t expect it because the past 2 terms weren’t this.. how do i call it… packed? i don’t know. To add, my schedule needs some adjusting for me to do. For my MW I have 2 classes. DBMS which starts at 1:00 and ends at 5:00 pm, then I have Data Structure at 5:00 to 8:00 pm. TTH classes are from 8:00 am to 5:00 pm. ugh! thank goodness Friday won’t be adding to the stress. I only have one class from 9:00 to 12:00 noon. 

So expect less updates from me…. sad right? lol.

 

Advertisements

Term 2

Image

This is my complete set of grades for Term 2. 🙂 Good thing i still managed to have that 50 % discount at my school.

are you all happy for me that i passed? 🙂 🙂

and… i think i won’t be posting any updates to true love waits yet… sorry >.<

but please pray for me this coming term 3 which will actually start tomorrow, January 16, 2013

Peeps

I got a lot of views the days i wasn’t on, you mainly read about true love waits so i decided to start writing chapter 13. maybe i’ll post it later tonight or tomorrow. classes were postponed to january 16… 🙂 that means i got nothing to do… but i have to go to school tomorrow so i can apply for my scholarship. i’ll be posting my grades soon… like what i did before. 

have a good day!

Term 3

On Monday, the third term of my first semester in college will start. I don’t know if i should be excited about it or be nervous. This last week of my holiday vacation is a total bore. I sleep at 5 in the morning then wake up in the afternoon. I even have insomnia! pft. I just hope when classes resume, i won’t have to deal with this insomnia. I also went to school to get my grades. The first day, i only got the grades for 7 subjects (i have 9), i was so frustrated because that means i have to come back. So… i came back the next day, which also left me frustrated because only 1 out of the 2 subjects left was given. But the good thing was that they had let us pick our schedules and enroll, though we still need to come back. I have to apply for scholarship that’s why i need to have my complete grades. >.<

Sorry for the rant. ^_^ lol.

And oh, when school starts, i might not update True Love Waits that often.

True Love Waits Ch. 12

Magsipila na kayo!” sigaw ni Rafael. Siya kasi ang class president so ‘yan talaga ang Gawain niya araw-araw, actually, araw-araw for the past 4 years na magkakaklase kami dahil laging siya ang nananalo na president sa room. At pumipila nga pala kami dahil may CFC kami or yung tinatawag na flag ceremony.

Hoy, Vince at Kurt, try niyo kaya lumabas na noh?” medyo naiinis na sabi ni Rafael. Well, ‘di ko naman siya masisisi dahil kanina pa naman siya nagsisisigaw eh.

Nung tumayo sina Vince at Kurt, syempre napatingin ako. Iniisip ko lang kung alam ba niya yung tungkol dun sa picture at sa mga comments. Kung may pakialam ba siya o wala. O kung tama si ate Claire na baka panakit butas lang ako.

Napansin yata niyang tinititigan ko siya kaya napatingin din siya sa akin. Hindi ko inalis ang titig ko. Pero…bakit ganon ang tingin niya? Parang may gusto siyang sabihin. Yung tingin na alam mong may gusto siyan iparating sa’yo pero syempre hindi ko naman alam. Tapos nag-grin siya. It was the slightest grin ever. And then, ayon, naglakad na siya para pumila.

Dumaan siya sa likod ko and then he said, “Let’s talk later. After school hours,” I just nodded in return. Sabi na nga ba eh. Bigla tuloy akong kinabahan. Hindi ko alam kung ano ba ang dapat kong maramdaman.

***

Nang naglalakad na kami sa may parking lot, I received a lot of ‘hellos’ and ‘his’ from students that I know by their faces. And as I expected, there were a lot of stares and glares from left to right. Halos yukong yuko na nga ang ulo dahil ayaw kong makita nila ang mukha. I don’t know why but a part of me is embarrassed. Is there a reason why I should feel like that? I know to myself that there is none but sometimes people make you feel things that you shouldn’t, make you believe things that you shouldn’t and make you do things that you shouldn’t. But that only happens if you let them….so why am I letting them?

Wow, bakit ngayon ko lang naisip ‘yon? Bakit ngayon ko lang naisip na hindi naman ako dapat na matakot at mahiya. Eh wala naman talaga akong ginawang kahiya-hiya. Kurt asked me to hang out and I think I accepted. At hindi naman nila ako pwedeng matawag na mangaagaw dahil wala na sila ni Agnes. Well, cool off daw. But that’s just the same thing, right?

And because of what I realized, I decided that I should just be me. Well, kung maiyak man ako sa mga sasabihin nila after, e’di umiyak.

oh Sheen, kaya pa?” tanong ni Anna Mae. Talaga namang magiging BFFs kami nito ngayong araw eh.

oo naman. Kayang-kaya!

Wow! San mo nakuha ang spirit na ‘yan?!” sabi ni Anna Mae na may kasabay pang palo sa balikat.

Aray! Masakit yun ah!” gumanti tuloy ako. Two times pa.

Makapalo! Dalawa yun ah! Wait lang, wala pa bang binibigay na project si Ms.G?” uhm, well, si Ms. G nap ala ang bago naming teacher sa culinary.

Wala pa. ngayon pa lang po sasabihin. Excited ka masyado.

’Di ah! Never.  Ako pa? ” tapos biglang sinabihan na kami lahat ni Rafael na umayos ng pila. Buti na lang at sa likod ako nakapwesto.

***

Sa totoo lang, marami-rami ang nagtanong sa aking ng tungkol dun sa facebook pero syempre, sa mga close friends lang ako nagkwento. Ayaw ko namang may iba pang makaalam ng totoong nararamdaman ko about it.

Tumunog na yung bell. Ibig sabihin, uwian na. ibig sabihin, HAPPY ME!

Yes! Sa wakas!” sabi ko ng medyo malakas.

Excited masyado?” tanong ni kate na nakatawa tapos nakangiti rin. Ito talagang si Kate parang walang kaproble-problema.

Syempre naman. Makakauwi na eh.” Sagot ko. ‘di naman yata halata na super excited ako eh.

Pero Monday ngayon so may pasok pa sa susunod na apat na araw,” nangaasar ata tong si Kate eh. Sasagot na sana ako kaya may tinuro siya sa likod ko. ‘Pag lingon ko, si Kurt pala.

Pwede ko bang mahiram ang kaibigan mo, Kate?” tanong ni Kurt kay Kate.

Ah sige. Mauna na ako sa’yo, Sheenna ah. Bye,” nag-bye na rin ako sa kanya. Hay, nakalimutan kong maguusap nga pala kami. Wala na, nawala na ang excitement ko.

Sheenna, pwede bang sa sky garden tayo mag-usap?

Sige.” So umakyat na kami.

hi guizzze

I just wanted to make a blog post for today because I don’t know if i will be able to write a chapter 12 for True Love Waits. I know chapter 11 sucks but of course, thank you to everyone who read it. I really need some time to think and maybe get some inspiration for it?? ahaha. I don’t get to see my friends who gave me the idea and inspiration to write True Love Waits so i’m kind of having difficulties writing it. Hope you all understand. 🙂

I’ll try to make the next chapter more interesting and more worthy to be read. 🙂

True Love Waits Ch. 11

5:00 am, Monday. Oras na pala para gumising. Masakit pa rin ang ulo ko. Dahil lang naman ito sa kaguluhan na dulot ng mga comments sa facebook. Sa totoo lang mas maaga akong gumising ngayon para makapasok din ako ng mas maaga. Iniiwasan ko lang na dumaan sa hallway na alam kong maraming estudyante ‘pag pumasok ako ng 7:20 am ngayon. Alam ko namang makikita ko rin sila pag flg ceremony pero at least, kasama ko mga kaibigan ko don.

“Oy, Sheen, bakit ang aga mo naman ngayon?” tanong ni papa.

“Wala lang, papa. Gusto ko lang po pumaso ng maaga ngayon eh,” sagot ko na medyo inaantok pa. madaling araw na kaya ako nakatulog kagabi. Dahil din pala diyan kung bakit masakit ang ulo ko.

“Okay. Pero maligo ka na muna bago kumain at hindi pa ako nakakapagluto. ‘Di ka naman kasi nagsasabi,” tapos dumiretso na ako sa banyo. As usual, muni muni muna.

__________________

6:30 am na ako natapos. As in tapos na lahat at ready na akong pumasok. Hay buhay. Wala akong kagana-gana ngayong araw. Sana lang pumasok din ng maaga ang mga kaibigan ko. Para naman may kausap ako. Pakiramdam ko kasi may nakatago ditto sa dibdib ko na para bang gusto kong ilabas pero hindi ko alam kung paano. Hindi ko naman gusto pang sabihin ito kay papa dahil marami na siyang iniisip.

Mga 5 minutes lang nandito na ako  malapit sa high school building ng school. Buti na lang at wala pang mga estudyante.

“Good morning, Kuya Cris!” as usual, si kuya cris na naman ang una kong nakita.

“Oy, Sheenna! Aga mo ngayon ah. Bagong buhay ka na?”

“Grabe naman. Porket lagi akong late eh. Pero minsan lang to. Sinipag ako eh,” natawa naman ako, at least ‘di ba.

‘Pag dating ko sa 4th floor, walang katao-tao as in. Pero syempre, good news yon for me. Pagkabukas ko ng pinto, hay grabe! Bakit ba ganito ang amoy ng room na ito ‘pag umaga? Hmf. Well, no choice naman ako kaya naupo na lang ako sa proper seat ko. Dahil wala naman akong makausap, nilabas ko na lang ang Physics book ko para magbasa. Ganito ang napapala ng mga taong walang magawa eh, basa lang ng kahit ano tapos wala namang pumapasok sa utak.

Naka-fifteen pages na ata ako pero wala akong naiintindihan maliban na lang dun sa mga na-discuss ka ni sir. Actually, nakatitig lang ako ng matagal tas lipat na ng page. Galling ko no?

“Wow Sheenna, ang aga mo! Sipag ah, aral agad at PHYSICS PA!” hindi talaga magandang pakinggan ang boses nito ‘pag umaga. Nakakainis lang.

“Manahimik ka nga, Anna Mae! Ang sakit sa tenga ng boses! Alam mo yung taong may sipon tapos parang inipit pa yung boses tapos bulol, ganun ka!” nako nako nako.

“Weehh?! Taray mo!” pero umupo naman siya sa tabi ko. Nako, sana lang at hindi ito mangulit.

“Nakita ko pala yung picture niyo,” bigla na lang niyang sinabi. Napayuko tuloy ako. Parang bigla na lang akong nahiya. Hindi ko man lang alam ung bakit.

“oh bakit parang nalungkot ka? Sorry naman, ‘di ko alam eh,”

“Hindi naman ikaw eh. Naalala ko lang yung mga sinabi nung iba dun sa picture. Parang galit lahat ng tao sa akin tapos parang wala rin silang pakialam,” sabi ko sa kanya. Hindi ako naiiyak, talagang nakakalungkot lang.

“’Wag mo silang pansinin. Inggit lang yung mga yon. At tsaka mas bata rin sila.”

“Alam ko naman na mas bata sila. At ‘di naman nila kailangan na mainggit eh” …eh wala naman kasi talaga silang dapat na ikainggit dahil hindi naman ako girlfriend.

“Hay nako Sheenna, kahit na sabihin mo pang hindi ka niya girlfriend, maiinggit pa rin ‘yong mga ‘yon.” Eh bakit naman?? Tanong ko sa isip ko na parang nagets niya dahil binigyan ko siya ng isang questioning look.

“Kasi ganon ang tao. Walang may alam kung naging sila ni Agnes but everyone called you ‘mang-aagaw.’ They’re throwing insults at you because they don’t know you and also because that’s what they chose to see you as. Alam mo kasi, kung magrereact ka dahil galit ka rin sa kanila, pare-pareho kayong talo,” napabuntong-hininga na lang ako after sabihin ni Anna Mae ‘yon sa akin. Fair point. Actually, a good point.

“Natatakot pa rin ako eh”

“Bakit naman? Kasi baka laitin ka nila sa loob ng school?”

“oo naman.”

“Tumabi ka lang sa’kin. Ayaw naman siguro nila ng report sa principal ng bullying from the SSG President.” Sabay ngiti niya sa akin.

“Winner ka na talaga!” seryosong napagaan nun ang loob ko ah.